The Walking Dead: Survival Instinct

Onze mond viel toch even open tijdens de laatste aflevering van het derde seizoen van The Walking Dead. De serie weet ons sinds aflevering één aan de buis gekluisterd te houden. Ook de eerdere episodische game van Telltale wist ons te laten snakken naar lucht. The Walking Dead is kwaliteit. In de comics, op tv en in de games. Al moeten we dat laatste nu helaas bij gaan stellen.

Bij de eerste geluiden rondom een Walking Dead-game hielden we ons hart vast. Gelicenseerde games zijn in de meeste gevallen niet de games die in de top tien lijsten op het einde van het jaar terechtkomen. Toch bewezen games als Batman: Arkham City en Goldeneye dat het ook anders kon. Gelukkig wist Telltale met The Walking Dead de franchise met liefde te behandelen en een unieke ervaring neer te zetten die vele gamers op het puntje van hun stoel liet zitten. Nu is het de beurt aan Terminal Reality (de studio die ons eerder het niet verkeerde Ghostbusters gaf, maar ook verantwoordelijk was voor het minder goede Kinect: Star Wars) om de ondoden op ons scherm tot leven te laten komen.

Op papier is deze first-person shooter dé game die je als fan van de serie wilt spelen. Jij neemt de rol aan van Daryl Dixon, in een verhaal dat speelt vóór dat van de serie op tv. We maken kennis met het bekende personage op het moment dat de infectie zich aandoet in zijn leven. Binnen enkele minuten zie je hoe hij zijn eigen vader niet om het leven kan brengen wanneer deze gebeten is door de zogenoemde Walkers. Acteur Norman Reedus speelt het personage in de serie van AMC en heeft zijn uiterlijk en stem verleend aan de game. Het digitale karakter is exact zoals je dat zou verwachten. Hij lijkt niet alleen op Reedus, hij beweegt en handelt ook zoals Reedus dat doet wanneer hij Daryl speelt. Ook Daryl’s broer Merle is aanwezig in de game, ook met de stem en gelijkenis van de acteur die hem in de serie tot leven brengt. Micheal Rooker heeft net als Norman Reedus zijn werk goed gedaan.

Helaas is dit zo ongeveer het enige dat ik kon waarderen aan de game. Voor de rest slaat de ontwikkelaar de plank compleet mis. The Walking Dead is een ongeïnspireerde “shooter” geworden met fletse graphics, slechte animaties en weinig liefde voor het bronmateriaal. Her en der zijn toffe ideeën te ontdekken, maar door de manier waarop de ontwikkelaar deze presenteert, komen ze niet helemaal over. Natuurlijk geeft de game je diverse wapens zoals de befaamde crossbow, maar het is niet de bedoeling om de zombies zomaar aan te vallen. Kogels uit het gemiddelde pistool maken te veel herrie en trekken meerdere Walkers aan. Het is daarom dat de game hoog inzet op het langzaam rondsneaken en het verrassen van de Walkers. Sluip zachtjes naar de ondoden toe om ongezien een mes in het achterhoofd te rammen. Daarnaast geeft de game je de mogelijkheid om de Walkers af te leiden door een glazen fles kapot te gooien. Geluid trekt ze aan. Het klinkt tof en spannend, maar helaas spoort de game je nergens aan om op deze manier te werk te gaan.

Ik begon de game als een ware sluiper. Snel wist ik mijn Daryl te verstoppen achter een gestrande auto om langzaam maar zeker steeds dichter bij een Walker te komen. Flats, mes in het achterhoofd. Al snel kwam ik erachter dat ik op veel momenten gewoonweg langs de vijanden kan lopen en al sprintend naar mijn doel kan gaan. Natuurlijk zagen enkele Walkers mij en kwamen ze achter me aan gestrompeld, maar vaak geven ze al snel op. Je bent te snel, niet interessant genoeg om moeite voor te doen. Als er dan toch een groepje op me af kwam, dan sprong ik snel op een auto en wachtte ik tot de groep in de buurt was om ze één voor één aan te vallen vanaf mijn veilige positie. Jawel, met een mes naar beneden slaan in het hoofd van de Walkers is mogelijk vanaf het dak van een auto. Echter zit jij wel te hoog voor de lopende doden om jou op te peuzelen. Logica!

Als grote fan van The Walking Dead kon ik mijzelf misschien nog wel door de grote fouten van de game heen werken wanneer het verhaal interessant was geweest. Daryl Dixon is misschien wel het tofste personage in de serie, dus mijn interesse was snel gewekt. Helaas blijkt ook op dit punt de game drastisch teleur te stellen. In feite doe je in elk level hetzelfde: je zoekt naar brandstof voor een auto om met die auto verder te kunnen rijden. Je kunt zelf bepalen waar je heen gaat (wanneer je genoeg benzine hebt in ieder geval), maar je grootste missie blijft steeds het vinden van het gewilde goedje. Hier had een leuke manier van ontdekken in kunnen zitten, maar aangezien de levels steeds hetzelfde zijn en je toewerkt naar een redding die niet gaat komen (nee, dat is geen spoiler, dat wist je al), maakt de keuze waar je heen gaat eigenlijk niet uit. De manier hoe je er komt wel. Kies je bijvoorbeeld om naar de volgende stad te rijden over afgelegen zandpaden (wat over het algemeen veiliger is, maar meer benzine kost) of ga je over de snelweg waar de zombies voltallig aanwezig zijn en je auto sneller kapot gaat (wat minder benzine kost)? Toch klinkt dit ook weer spannender dan dat het uiteindelijk is.

Mocht je toch kiezen voor de snelweg en je auto houdt ermee op, dan vertelt een kompas in beeld precies waar jij de benodigde onderdelen kunt halen om weer op weg te gaan. Wanneer de benzine op is, ga je terug naar een stadje en ren je rond tot je voldoende hebt verzameld om je weg te hervatten. Dit onderdeel had zo veel potentie om pure horror in de game te verwerken. Het gegeven dat je geen kant op kunt en de Walkers van alle kanten op je af komen, werkt briljant op je zenuwen. Helaas komt het nu over alsof de ontwikkelaar het puur in de game gestopt heeft om het hoofdspel te voorzien van afwisseling. Niets meer, niets minder.

Tijdens de verschillende missies kom je overlevenden tegen die je kunt helpen. Ze geven je extra missies in de levels om te voltooien. Zo kwam ik al snel een agent tegen die een batterij nodig had. Tijdens mijn missie waarin ik, jawel, op zoek was naar benzine, sloop ik een verlaten politiebureau binnen, schakelde alle Walkers uit en vond de benodigde batterijen. Het heeft z’n voordelen om dit soort missies te doen. Even later in het level kwamen de zombies op me afgelopen. Heel veel zombies. Daryl stierf. In mijn tweede poging hielp ik de agent (ik liet hem eerder links liggen) en kwam ik weer op de plek waar de vele zombies mij aan probeerden te vallen. Dit keer schoot de agent echter vanaf een dak rake schoten met zijn sniper rifle waardoor ik veilig weg kon komen. Na de missies gaan deze survivors, mits je ze helpt, met je mee en kun je ze hun eigen taken geven. Zo kun je ze op pad sturen om kogels te vinden (die zijn schaars) of om extra benzine te zoeken. Let wel: ze kunnen ook sterven tijdens deze missies. Mocht dat gebeuren, dan zie je ze niet meer terug. Elke overlevende heeft weer zijn eigen voor- en nadelen. Zo is de één goed met vuurwapens, maar die trekken vijanden aan door de harde geluiden. De ander is goed met mêlee-wapens, maar is zwak.

Het is jammer dat Terminal Reality niet meer tijd heeft gestoken in deze survivors. Het zijn levenloze karakters, een hoopje pixels in de vorm van een mens. Er is geen persoonlijkheid, geen motivatie, geen daadkracht en geen wil te bekennen. Je schept geen band met ze, dus is het niet erg wanneer er eentje dreigt te sterven. Sterker nog: wanneer je ze uit de groep wilt zetten, gehoorzamen ze zonder ook maar een opmerking te maken. Ze vinden het allemaal wel best wanneer jij ze hun veiligere plek ontneemt en ze op straat zet tussen de Walkers in. Walkers die voor zo’n negentig procent dezelfde animaties hebben en tijdens het neerslaan tegen het hoofd allesbehalve animaties hebben. Want wanneer je iemand met een zware, loden pijp rechts tegen het hoofd slaat, val je gestrekt achteruit op de grond. Dat doen alle Walkers, dus waarom niet? Bah.

En toch is dit alles niet het ergste dat ik tijdens mijn speelsessies tegen ben gekomen. Nee, dat is het feit dat de game niet af is. Totaal niet. We kennen de patches op dag één, je hebt net een game gekocht en mag meteen updaten. Het is belachelijk dat deze game die niet heeft gehad. Niet zozeer om de game te verbeteren, A.I. aan te scherpen of om een bug te laten verdwijnen, maar om de game te voltooien. Zo kwam ik heel de game door placeholders tegen. Teksten die nog vervangen moeten worden met de uiteindelijke teksten in de game. Op plekken waar mijn missie uitgelegd moest worden, stond niet meer dan Mission_text. Of wat denk je van “press A to ContinuePrompt” “enterMissionText” of gewoon geen tekst? Het is een grote schande dat deze game op deze manier in de winkel is komen te liggen. De ontwikkelaar heeft duidelijk de game in een hoog tempo in elkaar moeten zetten om mee te liften op het succes van de serie. Het doet de naam The Walking Dead echter meer schande dan eer aan.

De hoogtepunten van The Walking Dead: Survival Instinct zijn de stemmen van Norman Reedus en Micheal Rooker. Daarnaast is de intromuziek uit de serie van Bear McCreary ook aanwezig, iets wat zorgt voor authenticiteit. Verder heeft deze game weinig te maken met de avonturen op de tv. Waar die kwaliteit bezitten, lijkt Survival Instict uit een compleet ander vaatje te hebben gegeten. Er is bizar veel potentie aanwezig voor een toffe game in dit universum, maar deze game raden we je niet aan, zelfs niet wanneer je een grote fan van de serie bent. Wil je toch een Walking Dead-game op de plank? Telltale brengt haar game binnenkort op disc uit. Koop die maar.

Originele post


Graphics 6
Gameplay 3
Replay 1
Sound 7
Overall 3